osobnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] osobnik (język polski)

wymowa: IPA: [ɔˈsɔbɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek, osoba

(1.2) okaz gatunku

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) individual; (1.2) specimen
• niemiecki: (1.1) Einzelwesen n rodzaj nijaki