goździk

goździk (język polski)

goździk (1.1)

goździki (1.2)

goździk (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈɡɔʑʥ̑ik], AS: [goźʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. botanika Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; zob. zobacz też goździk w Wikipedii

(1.2) kulin. kulinaria nierozkwitły, wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; zob. zobacz też goździki w Wikipedii

(1.3) kwiat rośliny (1.1)

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wzdłuż płotu rosło kilka odmian goździków.

(1.2) Do grzańca dodałem kilka goździków'.

(1.3) Zwyczajowym prezentem wręczanym z okazji Dnia Kobiet był goździk.

składnia:

kolokacje:

(1.2) paczka goździków

(1.3) bukiet goździków

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik goździkowiec m rodzaj męski, goździkówka f rodzaj żeński, goździkowate nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy

przym. przymiotnik goździkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) carnation, pink, sweet william; (1.2) clove
• arabski: (1.1) قرنفل m rodzaj męski; (1.2) كبش قرنفل m rodzaj męski, قرنفل m rodzaj męski
• baskijski: (1.1) krabelin; (1.2) iltze
• hiszpański: (1.1) clavel m rodzaj męski; (1.2) clavo m rodzaj męski (de olor); (1.3) clavel m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Nelke f rodzaj żeński; (1.2) Gewürznelke f rodzaj żeński, Nelke f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) γαριφαλιά f rodzaj żeński; (1.2) γαρίφαλο n rodzaj nijaki; (1.3) γαρίφαλο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) гвоздика f rodzaj żeński; (1.2) гвоздика f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) nejlika w rodzaj wspólny; (1.2) kryddnejlika w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) гвоздика f rodzaj żeński; (1.2) гвоздика f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) szegfű

źródła: