bukiet
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bukiet (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wiązanka, pęk kwiatów; zob. też bukiet (dekoracja) w Wikipedii
- (1.2) cechy wina zawarte w jego zapachu i smaku; zob. też bukiet (aromat) w Wikipedii
- (1.3) łow. ogon sarny
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bukiet bukiety dopełniacz bukietu bukietów celownik bukietowi bukietom biernik bukiet bukiety narzędnik bukietem bukietami miejscownik bukiecie bukietach wołacz bukiecie bukiety
- przykłady:
- (1.1) Podarowałem jej bukiet czerwonych goździków.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) wiązanka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bouquet, bunch (of flowers)
- arabski: (1.1) باقة
- duński: (1.1) buket
- esperanto: (1.1) bukedo; (1.2) bukedo
- hebrajski: (1.1) זר־פרחים
- interlingua: (1.1) bouquet
- islandzki: (1.1) blómvöndur m
- niemiecki: (1.1) Strauß m
- norweski (bokmål): (1.1) bukett
- rosyjski: (1.1) букет m
- słowacki: (1.1) kytica
- szwedzki: (1.1) bukett w
- wilamowski: (1.1) śtraojs
- włoski: (1.1) mazzo m
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 40, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
