kwiaciarz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kwiaciarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkfʲjäʨ̑aʃ], AS: [kfʹi ̯äćaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• wygł.• podw. art.• i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) sprzedawca kwiatów, pracownik kwiaciarni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kwiaciarz kwiaciarze dopełniacz kwiaciarza kwiaciarzy celownik kwiaciarzowi kwiaciarzom biernik kwiaciarza kwiaciarzy narzędnik kwiaciarzem kwiaciarzami miejscownik kwiaciarzu kwiaciarzach wołacz kwiaciarzu kwiaciarze
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kwiaciarka f, kwiaciarnia f, kwiat m, kwietnik m, kwiecień m, kwiaciarstwo n, kwitnienie n
- przym. kwiecisty, kwietniowy, kwiatowy
- czas. kwitnąć, przekwitać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- szwedzki: (1.1) blomsterhandlare w
- włoski: (1.1) fiorista m, f
- źródła:
