kwiecień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kwiecień (język polski)


wymowa: IPA: /kfʲetɕeɲ/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

odmiana: (1.1) lp  kwie|cień, ~tnia, ~tniowi, ~cień, ~tniem, ~tniu, ~tniu; lm  ~tnie, ~tni, ~tniom, ~tnie, ~tniami, ~tniach, ~tnie przykłady:

(1.1) Kwiecień jest moim ulubionym miesiącem.

składnia:
kolokacje: (1.1) w kwietniu, pierwszy kwietnia, pierwszego kwietnia
synonimy: (1.1) reg. śl.  apryl
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  kwietniówka, kwiat, kwietnik; przym.  kwietniowy, kwiecisty
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia: od prasł.  *květьńь oznaczającego okres kwitnienia roślin, a to od prasł.  *květъ, czyli kwiatu[1]; inne, dawne nazwy czwartego miesiąca w roku to: łżykwiat[2][3], dębień[3], reg.  łudzikwiat[4][5], reg.  łżekwiat[4]
uwagi: zobacz też: styczeń ~ luty ~ marzec ~ kwiecień ~ maj ~ czerwiec ~ lipiec ~ sierpień ~ wrzesień ~ październik ~ listopad ~ grudzień tłumaczenia:

źródła:

  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 278, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006. ISBN 83-08-03648-1.
  2. rozdział XXIII, Nazwy miesięcy w: Najdawniejsze zabytki języka polskiego, oprac. Witold Taszycki, s. 136-137, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.
  3. 3,0 3,1 hasło Miesiąc, nazwy miesięczne w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 334, 1927.
  4. 4,0 4,1 hasło łudzikwiat w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 823, Warszawa 1900–1927.
  5. Październik, bo wtedy odpadają paździerze w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.