kwiecień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kwiecień (język polski)


wymowa: IPA: /kfʲetɕeɲ/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego)

odmiana: (1.1) lp kwie|cień, ~tnia, ~tniowi, ~cień, ~tniem, ~tniu, ~tniu; lm ~tnie, ~tni, ~tniom, ~tnie, ~tniami, ~tniach, ~tnie
przykłady:

(1.1) Kwiecień jest moim ulubionym miesiącem.

składnia:
kolokacje:: (1.1) w kwietniu, pierwszy kwietnia, pierwszego kwietnia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. kwietniowy
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia: nazwa miesiąca (wg Brücknera) pochodzi od kwitnących (zob. kwitnąć, kwiecić się) wtedy kwiatów (zob. kwiat, kwiecie)
uwagi: zob. też: styczeń ~ luty ~ marzec ~ kwiecień ~ maj ~ czerwiec ~ lipiec ~ sierpień ~ wrzesień ~ październik ~ listopad ~ grudzień
tłumaczenia: