kwitnąć

kwitnąć (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑], AS: [kfʹitnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) o kwiatach: rozwijać i wydawać kwiaty

(1.2) pot. potocznie rozwijać się, prosperować

odmiana:

koniugacja Vc

przykłady:

(1.1) Ta roślina kwitnie od maja do września.

(1.2) Nielegalny handel kwitnie w najlepsze.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kwietnik, kwiat, kwiatuszek

przym. przymiotnik kwiecisty, kwiatowy, jednokwiatowy, wielokwiatowy

czas. czasownik zakwitać/zakwitnąć, rozkwitać/rozkwitnąć, przekwitać/przekwitnąć

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bloom, flourish
• arabski: (1.1) ازهر ,نور
• białoruski: (1.1) красаваць
• bułgarski: (1.1) цъфтя
• esperanto: (1.1) flor
• francuski: (1.1) fleurir
• hawajski: (1.1) pua
• hiszpański: (1.1) florecer; (1.2) florecer, prosperar
• interlingua: (1.1) florar, florer, florescer, inflorescer
• jidysz: (1.1) בליִען (blien), צוויטען (cwiten); (1.2) בליִען זיך (blien zich)
• norweski (bokmål): (1.1) blomstre
• nowogrecki: (1.1) ανθίζω, ανθώ, λουλουδίζω; (1.2) ανθώ, ακμάζω, ανθίζω
• rosyjski: (1.1) цвести; (1.2) цвести, процветать, преуспевать
• szwedzki: (1.1) blomma; (1.1-2) blomstra
• wilamowski: (1.1) błin
• włoski: (1.1) fiorire, crescere; (1.2) prosperare

źródła: