wczesny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wczesny (język polski)
wymowa: IPA: [ˈfʧɛsnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który jest u swojego początku
- (1.2) występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory
- (1.3) w stopniu wyższym i najwyższym → poprzedni, ten, który był przed czymś
odmiana: lp wczesny m, wczesna f; lm wcześni m, wczesne f przykłady:
- (1.1) Adam interesuje się historią wczesnego średniowiecza.
- (1.2) Pójdziemy na spacer wczesnym popołudniem?
- (1.3) Lubię pozytywizm, ale wcześniejsze epoki literackie wydają mi się ciekawsze.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zaczynający się
antonimy: (1.1) późny, krańcowy
wyrazy pokrewne: przysł. wcześnie; przym. przedwczesny, współczesny; rzecz. współczesność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
