żart
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
żart (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żart żarty dopełniacz żartu żartów celownik żartowi żartom biernik żart żarty narzędnik żartem żartami miejscownik żarcie żartach wołacz żarcie żarty
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) powaga
- wyrazy pokrewne:
- czas. żartować
- rzecz. żartowniś, żartownisia, żarcik, żartowanie
- przym. żartobliwie, żartobliwy
- przysł. żartobliwie
- związki frazeologiczne:
- dobry żart tynfa wart • wolne żarty • stroić sobie żarty • żarty się skończyły • żarty na bok • żarty się kogoś trzymają • nie na żarty • obrócić coś w żart
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) joke, jest
- arabski: (1.1) نكتة f, مزحة f, فكاهة f
- baskijski: (1.1) txantxa, broma
- czeski: (1.1) vtip m, žert m
- fiński: (1.1) vitsi, pila, kuje, kepponen
- francuski: (1.1) blague f, plaisanterie f
- hiszpański: (1.1) broma f, gracia f
- islandzki: (1.1) fyndni n, skrítla/skrýtla f, brandari m, spaug n, grín n
- niemiecki: (1.1) Witz m, Scherz m
- rosyjski: (1.1) шутка f
- szwedzki: (1.1) skämt n, skoj n
- węgierski: (1.1) tréfa, vicc
- wilamowski: (1.1) śpaos
- włoski: (1.1) scherzo m
- źródła:
