dziewosłąb

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] dziewosłąb (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ʥ̑ɛˈvɔswɔ̃mp], AS[ʒ́evosu̯õmp], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw.  mężczyzna, który w imieniu kawalera starającego się o rękę panny, prosi jej rodziców o zgodę; zob.  też dziewosłąb w Encyklopedii staropolskiej
(1.2) daw.  starosta weselny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) daw.  pieśń weselna, wiersz weselny
(2.2) daw.  w lm  dziewosłęby: konkury, swatanie, zaręczyny
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) Powiedz, gdzie mam błysnąć chwałą? Mamże zostać dziewosłębem?[1]
(1.1) Archánioł Gábryel, / Dźiewosłąb Boży, y Poseł: / Przybył do Máryey dziewice, / Z niebieskiey stolice.[2] (sic) 
(2.1) Jest jego dziewosłąb (…) wierszem łacińskim ułożony, na wesele Fabijana Czerny, wojewodzica Malborskiego z Leszczyńską wojewodzianką Brzeską, drukowany w Toruniu roku 1611.[3] (sic) 
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dziewosłęb, swat, rajek, zerzec
(2.1) swaty
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dziewosłęb m 
forma żeńska dziewosłębica f 
czas.  dziewosłębić
przym.  dziewosłębi
związki frazeologiczne:
o kogoś w dziewosłęby chodzić
etymologia:
(1.1) pol.  dziewa + ślubić
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: swat
źródła:
  1. Aleksander hr Fredro Zemsta
  2. Pienie VIII, Parthenomelica, Wilno 1613
  3. Adam Adamowicz, Samuel Orgelbrand Encyklopedyja powszechna, t. 2, nakładem S. Orgelbranda, 1860, s. 748
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia