pieśń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] pieśń (język polski)

wymowa:
IPA[pʲjɛ̇ɕɲ̊], AS[pʹi ̯ėśń̦], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. podw. art. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz.  forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; zob.  też pieśń (forma muzyczna) w Wikipedii
(1.2) liter.  gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu; zob.  też pieśń (gatunek literacki) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Polskie pieśni ludowe głównie jednogłosowe.
(1.2) U Horacego pieśń stała się samodzielną formą literacką.
składnia:
kolokacje:
(1.1) śpiewać pieśni
(1.1-2) pieśń religijna/patriotyczna/miłosna/żałobna
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pieśniarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach