pieśń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pieśń (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; zob. też pieśń (forma muzyczna) w Wikipedii
- (1.2) liter. gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu; zob. też pieśń (gatunek literacki) w Wikipedii
odmiana: (1.1-2) lp pieś|ń, ~ni, ~ni, ~ń, ~nią, ~ni, ~nio; lm ~ni, ~ni, ~niom, ~ni, ~niami, ~niach, ~ni przykłady:
- (1.1) Polskie pieśni ludowe są głównie jednogłosowe.
- (1.2) U Horacego pieśń stała się samodzielną formą literacką.
składnia:
kolokacje: (1.1) śpiewać pieśni; (1.1-2) pieśń religijna/patriotyczna/miłosna/żałobna
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. pieśniarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) song
- albański: (1.1) këngë
- bułgarski: (1.1) песен f
- duński: (1.1) sang w
- esperanto: (1.1) kanto
- fiński: (1.1) laulu
- francuski: (1.1) chant m, chanson f
- grecki: (1.1) τραγούδι n
- gruziński: (1.1) სიმღერა
- hiszpański: (1.1) canción f
- holenderski: (1.1) lied n
- interlingua: (1.1) canto
- islandzki: (1.1) söngur m, lag n
- japoński: (1.1) 歌 (うた), 歌曲 (かきょく)
- jidysz: (1.1) ליד n, פּיעסניע f
- kaszubski: (1.1) piesniô f
- łaciński: (1.1) carmen n
- niemiecki: (1.1) Lied n
- slovio: (1.1) песна/pesna
- szwedzki: (1.1) sång w, visa w
- tetum: (1.1) ai-knananuk
- ukraiński: (1.1) пісня f
- węgierski: (1.1) ének
- włoski: (1.1) canto m
