dziewica

dziewica (język polski)

wymowa:

IPA: [ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a], AS: [ʒ́evʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

(1.2) poet. poetycki, poetycko, przest. przestarzałe, przestarzały lub żart. żartobliwie młoda kobieta, panna

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dziewica	dziewice
dopełniacz	dziewicy	dziewic
celownik	dziewicy	dziewicom
biernik	dziewicę	dziewice
narzędnik	dziewicą	dziewicami
miejscownik	dziewicy	dziewicach
wołacz	dziewico	dziewice

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik dziewa f rodzaj żeński, dziewictwo

przym. przymiotnik dziewiczy

czas. czasownik rozdziewiczać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) virgin, maiden, pot. potocznie cherry
• arabski: (1.1) بتول ,عذراء
• czeski: (1.1) panna f rodzaj żeński
• duński: (1.1,2) jomfru w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) virgulino
• francuski: (1.1) vierge f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) virgen f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) בתולה עלייסבת ,בתולה
• łaciński: (1.1) virgō f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Jungfrau f rodzaj żeński, Maid f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) παρθένα f rodzaj żeński
• paszto: (1.1) بتول
• słowacki: (1.1) panna f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) jungfru w rodzaj wspólny, oskuld w rodzaj wspólny
• tetum: (1.1) feto-raan
• węgierski: (1.1) szűz
• włoski: (1.1) vergine

źródła: