wezwanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wezwanie (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od wezwać
- (1.2) pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.
- (1.3) apel, odezwa[1][2]
- (1.4) daw. nazwa, imię, tytuł[1][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wezwanie dopełniacz wezwania celownik wezwaniu biernik wezwanie narzędnik wezwaniem miejscownik wezwaniu wołacz wezwanie - (1.2-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wezwanie wezwania dopełniacz wezwania wezwań celownik wezwaniu wezwaniom biernik wezwanie wezwania narzędnik wezwaniem wezwaniami miejscownik wezwaniu wezwaniach wołacz wezwanie wezwania
- przykłady:
- (1.1) Na to uprzejme wezwanie, jakby spod ziemi zjawił się opalony wiejski młodzian, w dość starannie połatanej sukmance i dość obficie dziegciem wysmarowanych butach.[3]
- (1.2) Dostałem wezwanie do sądu. Będą sądzić mojego sąsiada za rzekome paserstwo.
- (1.3) W siłowni wybuchł pożar i kapitan kazał nadać wezwanie o pomoc.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: apel, odezwa
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: nazwa, imię, tytuł
- angielski: (1.2) summons, citation, subpoena; (1.3) call, calling, exhortation, appeal
- arabski: هاتف m, تحذير m, مطالبة f
- azerski: (1.1) çağırış
- duński: (1.3) bøn w
- francuski: (1.2) convocation f, ajournement m, sommation f; (1.3) appel m
- hiszpański: (1.2) citación f
- interlingua: (1.2) citation
- jidysz: צאָמיס m
- litewski: pašaukimas, šaukimas
- łaciński: invocatio
- niemiecki: (1.1) Aufforderung f; (1.2) Vorladung f, Ladung f; (1.3) Aufruf m, Appell m, Ruf m
- nowogrecki: (1.1) φωνή f
- portugalski: (1.1) chamada f
- rosyjski: (1.1) призыв; (1.2) вызов m
- szwedzki: appell w, kallelse w; (1.2) stämning w
- włoski: richiamo m
- źródła:
