hałas

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] hałas (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) głośne, uciążliwe dźwięki; zob. zobacz też hałas w Wikipedii

(1.2) reg. pozn. regionalizm poznański^[1] bura, awantura

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza hałas, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Hałas zza okna nie pozwalał jej zasnąć.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) rumor, harmider
antonimy: (1.1) cisza
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik hałaśliwy; czas. czasownik hałasować; przysł. przysłówek hałaśliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) noise
• dolnołużycki: (1.1) zogol m rodzaj męski
• duński: (1.1) larm w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) melu
• francuski: (1.1) bruit m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) hara f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) θόρυβος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ruido m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Lärm m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) шум m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) bråk n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) zaj

źródła:

1. ↑ hasło hałas w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.