samotność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: samotnosć

samotność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[sãˈmɔtnɔɕʨ̑], AS[sãmotność], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi
(1.2) uczucie braku bliskich
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) O Boże, po siedmiu latach samotności, okręt tak blisko! (Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc)
(1.2) Przy kieliszku walczyła ze swą samotnością.
składnia:
kolokacje:
(1.1) samotność dokucza
(1.2) odczuwać samotność
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  samotny, sam
przysł.  samotnie
rzecz.  samotnik m , samotnia f , sam mrz , samosia f 
zaim.  sam
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: