świadek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
świadek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba, która widziała coś na własne oczy
- (1.2) przen. podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
- (1.3) praw. osoba zeznająca podczas procesu sądowego; zob. też świadek w Wikipedii
- (1.4) rel. osoba obecna podczas aktu religijnego (np. chrztu, bierzmowania, małżeństwa) i potwierdzająca jego zaistnienie
- (1.5) geol. ostaniec
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świadek świadkowie dopełniacz świadka świadków celownik świadkowi świadkom biernik świadka świadków narzędnik świadkiem świadkami miejscownik świadku świadkach wołacz świadku świadkowie
- przykłady:
- (1.1) Wczoraj na ulicy byłem świadkiem, jak matka uderzyła własne dziecko.
- (1.2) Ten kościół był świadkiem wielu historycznych wydarzeń.
- (1.3) Przypominam świadkowi o karze za składanie fałszywych zeznań.
- (1.4) Krzysiek poprosił mnie, żebym był jego świadkiem na ślubie.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. świadczyć, świadkować
- rzecz. świadectwo, świadkowa
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) onlooker, spectator, witness, eyewitness; (1.3) witness
- arabski: (1.1) شاهد
- francuski: (1.1) spectateur m, témoin m; (1.2) témoin m; (1.3) témoin m; (1.4) témoin m
- szwedzki: (1.1) vittne n; (1.2) vittne n; (1.3) vittne n
- wilamowski: (1.1) cȧjgjer m
- źródła:
