służba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: služba

służba (język polski)[edytuj]

służba (1.1)
wymowa:
IPA[ˈswuʒba], AS[su̯užba]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
(1.2) służenie komuś
(1.3) instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji
(1.4) działanie dla jakiejś idei
odmiana:
(1.1-2) blm ,
(1.3-4)
przykłady:
(1.1) Służba przyniosła hrabiemu posiłek.
(1.2) Służba w obcym wojsku została uznana za przestępstwo.
(1.2) Głupia Zośkaprzesiedziała u nich około sześciu lat, lecz choć następnie poszła na służbę do dworu, w chacie roboty nie ubyło.[1]
(1.2) Ksiądz wyjaśniał, że celem naszego życia jest służba Bogu i ludziom.
(1.3) Stan służby zdrowia w Polsce wymaga poprawy.
(1.3) Przepraszam, ale na służbie nie piję.
(1.4) Moja służba ojczyźnie w tym, aby słuchać i robić, co mi rozkażą.[2]
składnia:
(1.2) służba u +D.  • na służbie u +D. w służbie +D. 
kolokacje:
(1.1) służba dworska / pałacowa
(1.3) służba zdrowia / bezpieczeństwa / więzienna • służby specjalne
(1.4) służba społeczeństwu / krajowi / Bogu • służba dla społeczeństwa / ojczyzny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  służka f /m.-os. , sługa, usługa, służebny, służący, służąca
przym.  usłużny, służebny, służbowy
czas.  służyć
związki frazeologiczne:
oddawać czyjeś służby komuśsłużba nie drużba
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Prus: Placówka
  2. Władysław Reymont: Rok 1794