Przejdź do zawartości

powołać

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

powołać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [pɔˈvɔwat͡ɕ], AS: [povou̯ać]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. powoływać)

(1.1) aspekt dokonany od: powoływać

czasownik zwrotny dokonany powołać się (ndk. powoływać się)

(2.1) aspekt dokonany od: powoływać się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Jak już wspominano, człowiek jest istotą złożoną: cielesną i duchową jednocześnie, zaś Ahura Mazda stworzył nas jako najdoskonalszy ze wszystkich powołanych przez siebie do istnienia bytów - byt "wyższy od aniołów"[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. powołanie n
czas. powoływać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: powoływać
źródła:
  1. Andrzej Sarwa, Rzeczy ostateczne człowieka i świata : eschatologia Zaratusztrianizmu, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) aspekt dokonany od: powołować; polskie powołać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: