dworski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dworski (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdvɔrsʲci], AS[dvorsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący dworu królewskiego, książęcego lub arystokratycznego
(1.2) hist. dotyczący majątku ziemskiego, świadczący usługi panu feudalnemu
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Janicki usprawiedliwiał się przed Kmitą z zaniedbania obowiązków poety dworskiego, Kochanowski opuścił dwór, by chronić własną niezależność[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dworski błazen / ceremoniał / taniec / ukłon / urzędnikdama / etykieta / intryga / literatura / poezja dworska
(1.1) dworski parobek / koniuszy / ekonom / folwark • dworska dziewkaczeladź dworska • zabudowania dworskie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) arystokratyczny
(1.2) pański
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dwór m, dworzanin m, dworzanka ż, dworak m, dworka ż, dworactwo n, dworskość ż
czas. dworować
związki frazeologiczne:
choroba dworska
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Ziomek, Renesans, 1973, Narodowy Korpus Języka Polskiego.