lecz
lecz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
spójnik
- (1.1) = ale
czasownik, forma fleksyjna
- przykłady:
- (1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca[1].
- (1.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny"[2].
- (2.1) Lekarzu lecz się sam.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) ale, aczkolwiek, jednak, jednakże
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Spójnika tego należy używać w języku pisanym, a unikać w mówionym[3].
- źródła:
- ↑ Rozdział VIII w: Maryla Szymiczkowa, Tajemnica Domu Helclów, Znak, Kraków 2015, ISBN 978-83-240-3525-0.
- ↑
Antropologia i kolonializm, czyli o kulturowo-politycznym uwikłaniu reprezentacji w: Wojciech Kruszelnicki, Kultura i Historia, [archiwizacja 24.07.2020, dostęp 29.10.2025], {{#isbn:1642-9826}}. - ↑ Franciszek Nieckula, Język mówiony i język pisany, w: Współczesny język polski pod red. J. Bartmińskiego, Wrocław, 2001, s. 112.
