poprawa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poprawa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈprava], AS[poprava]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie
(1.2) reg. śl.[1] podwyżka wynagordzenia
odmiana:
przykłady:
(1.2) Od piyrszego dostanym poprawe[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) korekta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poprawkowicz m, poprawkowiczka ż, poprawiacz m, poprawiciel m, poprawiny nmos, poprawność ż, poprawczak m, poprawianie n, poprawienie n
zdrobn. poprawka ż
czas. poprawiać ndk., poprawić dk.
przym. poprawczy, poprawkowy, poprawny, poprawnościowy
przysł. poprawnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) Śląsk Cieszyński[1]
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: podwyżka
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.