pić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: picpiç

pić (język polski)[edytuj]

mężczyzna pije (1.1) coś
kot pije (1.1) wodę
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pʲiʨ̑], AS[pʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) spożywać płyny
(1.2) o ubraniu uwierać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) pić (1.1) alkohol, również nałogowo
odmiana:
koniugacja Xa
przykłady:
(1.1) Wczoraj piliśmy bardzo dobrą herbatę.
(1.2) Buty mnie piją i nie mogę chodzić.
(2.1) Wujek Zdzisław ostatnio dużo pije.
składnia:
(1.1) pić + B.
(1.2) pić kogoś w + B.
kolokacje:
(1.1) pić wodę/herbatę/kawę/piwo/mleko/…
(2.1) pić za cośwznosić toast za coś
synonimy:
(1.1) chlać
(1.2) uwierać
(2.1) chlać
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) spożywać, konsumować
hiponimy:
(1.2) żłopać, siorbać
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pijać, wypić dk., wypijać ndk., upić dk., upijać ndk., popić dk., popijać, napić się, dopić
rzecz. pijus m.-os., pijawa f, pijany m.-os., pijaczka f, picie, pijalnia, pijak, pijaczek, pijanica, pijalnia, pijaństwo
przym. pijany, niedopity, pijacki, pitny
związki frazeologiczne:
pić do kogośpić do lustrapić jak szewcpić na umórpić czyjeś zdrowie
etymologia:
prasł. *piti[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985

pić (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pić
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. piće
czas. dk. napić, wupić, zapić
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. pić
uwagi:
źródła:

pić (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. srom[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fu̇tt f
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. pićła n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Części ciała
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 322, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.