głupiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: głupieć

głupiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡwupʲjɛʦ̑], AS[gu̯upʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek dokonujący nierozsądnych wyborów, niemądry, niedoświadczony, naiwny, bezmyślny, dureń
(1.2) psych.  osoba ograniczona intelektualnie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Odezwałem się nie w porę i wyszedłem na głupca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) abderyta, głupek, głuptas, półgłówek, przygłup, tępak, dureń, kretyn, debil, idiota, psychol, pacan, młotek, chomąt, ćwierćinteligent, pustak, bezmózgowiec, bałwan, cymbał, grzmot, cep, tuman, poplątaniec, tłumok, ciumrok, ciućmok, fiksat, gamoń, imbecyl, frajer, faja, matoł, fujara, bencwał, świrus, barani łeb, zakuty łeb, kapuściany łeb, głąb kapuściany
antonimy:
(1.1) mędrzec
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  głupek m , głupawka f , głupota, głupstwo
czas.  głupieć
przysł.  głupio
przym.  zdrobn.  głupiutki, głupi
związki frazeologiczne:
ciężki głupiecgłupiec do kwadratunikczemny głupiecrobić z kogoś głupca
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: