baran

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Baran

baran (język polski)[edytuj]

baran (1.1)
wymowa:
?/i, IPA[ˈbarãn], AS[barãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
homofon: Baran
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. samiec owcy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. pogard. głupek, idiota
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Biały dywan ze skór baranów, nadzwyczaj puszysty, tłumił zupełnie kroki[1].
(2.1) Gdzie się pchasz, baranie!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tryk
(2.1) małpa, zob. głupek
antonimy:
(1.1) owca
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baranek m, baranina ż, baranica ż, Baran m
czas. zbaranieć dk.
przym. barani
związki frazeologiczne:
dać się jak baran prowadzić na rzeźna barananosić na baranaprzysłowia: jeszcze skóra na baranie, a już kuśnierz pije na nią / jeszcze skóra na baranie, a już masarz pije na nią / jeszcze skóra na baranie, a już rzeźnik pije na nią / jeszcze skóra na baranie, a już rzeźnik pije na nię[2] (sic!) / jeszcze skóra na baranie, a już szewc pije na niąz jednego barana dwóch skór nie drą
etymologia:
prasł. *baranъ
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. W. Reymont: Ziemia obiecana.
  2. Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 5.

baran (język kurmandżi)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) deszcz[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) baran barînpadać
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

baran (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
баран
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) baran
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

baran (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. baran (samiec owcy)[1]
(1.2) przen. baran (głupi człowiek)[1]
(1.3) wojsk. hist. taran[1]
(1.4) techn. baba, kafar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baraninka ż, baranina ż, barančiatko n, baranček m, baranča n, barančina ż, baranec m, baranica ż, baranidlo n, Baran m, baránok m
przym. baraní, barančí
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 24, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.