głupek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

głupek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡwupɛk], AS[gu̯upek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. , obraź.  ktoś głupi
(1.2) pot. , obraź.  osoba niepoważna
odmiana:
przykłady:
(1.1) Tylko głupek nie rozumie takich prostych rzeczy.
(1.1) Trzeba być głupkiem, żeby uwierzyć temu oszustowi.
(1.2) Dzieci śmiały się, gdy klasowy głupek wyszedł na środek sali i zaczął głośno bekać.
(1.2) Wszyscy przejmowali się chorobą Anny i nie mogli już znieść głupka, który wciąż opowiadał żarty o schizofrenikach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) idiota, debil, dureń, kretyn, głupiec, osioł, tuman, jełop, palant, pacan, ciemniak, młotek, starop.  rurał, starop.  rurała
(1.2) błazen, pajac
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  głupkowaty, głupi, głupiutki, głupawy
rzecz.  wygłup mrz , głupawka f , głupiec m , pot.  głupol m , wygłupianie się n , głupota f , głupstwo n , ogłupienie n , ogłupianie n 
przysł.  głupio
czas.  wygłupiać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: