głupawka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

głupawka (język polski)[edytuj]

głupawka (1.1)
wymowa:
IPA[ɡwuˈpafka], AS[gu̯upafka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. żart. niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołościczęsto zaraźliwej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Gdy Marta usłyszała nowy kawał, dostała głupawki.
(1.1) Wzruszył ramionami, zrobił marsową minę, a potem zaczął się tak śmiać, że i mnie ogarnęła głupawka. Oparłam się o drzwi i dopadł mnie niekontrolowany atak śmiechu. Co spojrzałam na Adama, który zwinięty na krześle ryczał jak zarzynany prosiak, to łapała mnie czkawka[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dostać głupawki • mieć głupawkę • napad / atak głupawki • dopadła / ogarnęła / naszła kogoś głupawka • zbiorowa / grupowa głupawka • kompletna / totalna głupawka • głupawka nastrojowabierze kogoś głupawka • kocia / psia głupawka • zarazić (się) głupawką • przeszła na kogoś głupawka • opanować głupawkę • otrząsnąć się z głupawki
synonimy:
(1.1) med. paragelia
antonimy:
(1.1) smutek, splin, melancholia
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. głupek m, głupiec m, głupa ż, głupiątko n, głupota ż, głupstwo n, wygłup m, przygłup m, głupstewko n, głuptak m, głuptas m, głuptasek m, głuptaska ż, głupissimus m
czas. głupieć, ogłupieć, zgłupieć, wygłupiać się / wygłupić się, głupowacieć
przym. głupi, głupawy, ogłupiały, przygłupi, głupkowaty, głupiutki, głupiuteńki, głupiusieńki, głupowaty, głupiuchny
przysł. głupio, głupawo, głupkowato, głupiuchno
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. głupi + -awka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Katarzyna Grochola Ja wam pokażę!, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2004, ISBN 83-89291-84-3, s. 46.