cymbał

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Cymbalcymbal

cymbał (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. głos w organach
(1.2) daw. muz. dzwon zegarowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pogard. głupiec
odmiana:
(1-2)
przykłady:
(1.1) Ewenementem, niemającym miejsca w żadnej innej epoce, jest cymbał niestrojony, zwany polskim, którego pojedyncza piszczałka składała się z nogi i włożonych do niej niestrojonych piszczałek, najczęściej sześciu[1].
(2.1) Nie będę cymbałowi dziesięć razy tłumaczył.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) głupek, osioł, muł, idiota, kretyn, głąb, niedorozwój, baran, bałwan, błazen, bęcwał, cep, ciołek, kapuściana głowa, matoł, półgłupek, półgłówek, tępak, jełop, tłumok, wariat, dupek, cwel, ciućmok, imbecyl, kiep, dureń, burak, łeb, pierdoła, sierota, debil, fiut
antonimy:
(2.1) mądrala, geniusz, wykształcony
hiperonimy:
(1.1) głos
(1.2) dzwon
(2.1) osoba
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cymbałki lm nmos, cymbały lm nmos, cymbalista mos, cymbalistka ż
zdrobn. cymbałek mrz
przym. cymbałowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. cymbalum[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Wikipedii
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cymbał w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.