Przejdź do zawartości

kto

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: KTOKto.
wymowa:
?/i, IPA[ktɔ], AS[kto]
?/i
znaczenia:

zaimek pytajny

(1.1) …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

zaimek względny

(2.1) …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

zaimek nieokreślony

(3.1) zob. ktoś
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Kto to jest?
(1.1) U kogo byłeś zeszłej nocy, mój kochany?
(2.1) Nie wiem, kto to zrobił.
(3.1) Nawet nie ma z kim o tym porozmawiać.
składnia:
kolokacje:
kto tam? (odpowiedź na pukanie)
synonimy:
(3.1) ktoś, ktokolwiek
antonimy:
(1.1) co
(2.1) co
(3.1) coś, nikt
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zaim. ktokolwiek, któż, ktoś, który, którędy
rzecz. ktoś mos
związki frazeologiczne:
byle ktokto późno przychodzi, sam sobie szkodzikto szuka, ten znajdziekto ze strachu umiera, temu bździnami dzwoniąmądrość przychodzi z laty, acz nie każdy mądry, kto brodaty (sic!)
etymologia:
prasł. kъto z praindoeur. *kʷis
uwagi:
(1.1-3.1) zobacz też: opis polskich zaimków na stronie aneksu
zobacz też: coniktktokolwiekczyjwszyscy
tłumaczenia:
źródła:

kto (slovio)

[edytuj]
zapisy w ortografiach alternatywnych:
кто
wymowa:
znaczenia:

zaimek pytajny

(1.1) kto
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: ktor kto sxto kak gda kai pocx gde skolk
źródła:
wymowa:
znaczenia:

zaimek pytajny

(1.1) kto

zaimek względny

(2.1) kto
odmiana:
(1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) čo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

zaimek pytajny

(1.1) kto[1]

zaimek względny

(2.1) kto[1]

zaimek nieokreślony

(3.1) kto, ktoś[1]
odmiana:
(1.1, 2.1, 3.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla czes. kdo
odziedziczone z prasł. *kъ̏to
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kto” w: Vokabulář webový: webové hnízdo pramenů k poznání historické češtiny, Ústav pro jazyk český AV ČR, v. v. i., oddělení vývoje jazyka., Praga 2006–2020.