kto

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kto (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ktɔ], AS[kto]
znaczenia:

zaimek

(1.1) …służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę
(1.2) …służący do zadawania pytań o takie orzeczniki
(1.3) zob. : ktoś
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Nie wiem, kto to zrobił.
(1.2) U kogo byłeś zeszłej nocy?
(1.3) Nawet nie ma z kim porozmawiać.
składnia:
kolokacje:
kto tam? (odpowiedź na pukanie)
synonimy:
(1.3) ktokolwiek
antonimy:
(1.2) co
(1.3) coś, nikt
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zaim.  ktokolwiek, któż, ktoś, który
związki frazeologiczne:
byle ktokto późno przychodzi, sam sobie szkodzikto szuka, ten znajdzie
etymologia:
uwagi:
zobacz też: coniktktokolwiekczyjwszyscy
tłumaczenia:
źródła:

kto (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
кто
wymowa:
znaczenia:

zaimek pytajny

(1.1) kto
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: ktorktosxtokakgdakaipocxgdeskolk
źródła:

kto (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

zaimek

(1.1) kto
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: