wiadro

wiadro (język polski)

plastikowe wiadro (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvʲjadrɔ], AS: [vʹi ̯adro], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) walcowaty pojemnik lub przypominający ucięty i odwrócony stożek, zwykle z uchwytem, służący do przechowywania i przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; zob. zobacz też wiadro w Wikipedii

(1.2) zawartość wiadra (1.1)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wiadro	wiadra
dopełniacz	wiadra	wiader
celownik	wiadrze	wiadrom
biernik	wiadro	wiadra
narzędnik	wiadrem	wiadrami
miejscownik	wiadrze	wiadrach
wołacz	wiadro	wiadra

przykłady:

(1.1) Jedna zapalone polano z komina schwyciła i z nim jak z gorejącą chorągwią w obronnej postawie stanęła; druga wiadro pełne wody ku ziemi chyliła, trzecia zydel przyciągnęła i drzwi nim przywaliła. (E. Orzeszkowa: W zimowy wieczór)

składnia:

kolokacje:

(1.1) wiadro wody / oleju / benzyny

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny ceber; reg. pozn. regionalizm poznański wymborek, węborek; reg. śl. regionalizm śląski ajmer

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale wiaderko, wiadereczko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bucket, pail
• arabski: (1.1) دلو ,سطل
• białoruski: (1.1) вядро n rodzaj nijaki
• dolnołużycki: (1.1) zbórk m rodzaj męski
• duński: (1.1) spand w rodzaj wspólny; (1.2) spand
• esperanto: (1.1-2) sitelo
• francuski: (1.1) seau m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cubo m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) situla
• islandzki: (1.1) vatnsfata f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) עמער (emer)
• kaszubski: (1.1) wãbórk m rodzaj męski
• krymskotatarski: (1.1) qopqa
• niemiecki: (1.1) Eimer m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) bøtte
• nowogrecki: (1.1) κουβάς m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) ведро n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1-2) vedro n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) hink w rodzaj wspólny, ämbar n rodzaj nijaki

źródła: