agrest
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
agrest (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) krzew owocowy wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody; zob. też agrest w Wikipedii
- (1.2) owoc agrestu (1.1)
- (1.3) starop. kwaśne wino z niedojrzałych winogron.
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik agrest agresty dopełniacz agrestu agrestów celownik agrestowi agrestom biernik agrest agresty narzędnik agrestem agrestami miejscownik agreście agrestach wołacz agreście agresty
- przykłady:
- (1.1) W ogrodzie rosną porzeczki i agrest.
- (1.2) Agrest jest kwaskowaty.
- (1.3) Podano agrest, wino kwaśne z gron nieźrzałych.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kosmatka, włosina, włochacina, miechynia, wieprzyna, reg. pozn. angryst
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. agrestówka f, agreściak m, agrestowate nm.-os.
- przym. agrestowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gooseberry bush / plant; (1.2) gooseberry
- czeski: (1.1) angrešt
- duński: (1.1) stikkelsbærbusk; (1.2) stikkelsbær
- esperanto: (1.1) groso
- francuski: (1.1) groseillier épineux m. groseillier à maquereau m; (1.2) groseille à maquereau f, groseille verte f
- hebrajski: (1.1,2) חזרזר m (chazarzar)
- hiszpański: (1.1) grosellero espinoso m; (1.2) uva espina f, grosella espinosa f
- islandzki: (1.1) stikilsber n
- jidysz: (1.1,2) אַגרעס m (agres)
- kaszubski: (1.1) krëzbùla f, ãgrest m, wëprzëna f
- niemiecki: (1.1) Stachelbeerstrauch m; (1.2) Stachelbeere f
- norweski (bokmål): (1.1) stikkelsbær n
- rosyjski: (1.1) крыжовник m
- słowacki: (1.1-2) egreš
- szwedzki: (1.1-2) krusbär n
- ukraiński: (1.1) аґрус m
- węgierski: (1.1) egres
- wilamowski: (1.1) aongrest
- włoski: (1.1) uva spina f
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 24, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło agrest w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
