trzon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trzon (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ṭʃɔ̃n], AS[ṭšõn], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) najważniejszy, główny element jakiegoś przedmiotu[1]
(1.2) układ ścian w budynku zapewniający jego stateczność ogólną
(1.3) część grzyba, na której opiera się jego kapelusz[1]; zob. też trzon grzyba w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Badania doświadczalne stanowiły trzon jego pracy magisterskiej.
(1.2) Wewnątrz trzonu budynku znajdują się szyby windowe i klatki schodowe oraz szachty instalacyjne.
(1.3) Trzony tych grzybów obrzydliwe.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rdzeń
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trzonowiec m, trzonolinowiec m, trzonek m
przym. trzonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło trzon w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.