wiosło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wiosło (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; zob. też wiosło w Wikipedii
- (1.2) gwara muzyków rockowych gitara elektryczna
- (1.3) pot. żart. łyżka
odmiana: lp wio|sło, ~sła, ~słu, ~sło, ~słem, ~śle, ~sło; lm wios|ła, ~eł, ~łom, ~ła, ~łami, ~łach, ~ła przykłady:
- (1.1) Hanna chwyciła za wiosła, a ja oddałem się kąpieli słonecznej.
- (1.2) Ten facet gra na wiośle jak opętany.
składnia:
kolokacje: (1.1) pióro wiosła, ~ dwupióre
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. wiosłować; rzecz. wiosłowanie, wioślarstwo, wioślarz, wioślarka; przym. wiosłowy, wioślarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oar, paddle
- duński: (1.1) åre w, pagaj w
- esperanto: (1.1) remilo
- fiński: (1.1) airo
- francuski: (1.1) rame, pagaie
- grecki: (1.1) κουπί n
- hawajski: (1.1) hoe
- hiszpański: (1.1) remo m
- holenderski: (1.1) riem
- interlingua: (1.1) remo
- islandzki: (1.1) ár f
- kataloński: (1.1) rem m
- łaciński: (1.1) remigium
- niemiecki: (1.1) Ruder n
- rosyjski: (1.1) весло n
- szwedzki: (1.1) åra w
