sprawiedliwy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sprawiedliwy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ], AS: [spravʹi ̯edlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o człowieku kierujący się zasadami sprawiedliwości
- (1.2) o wyroku, prawie itp. zgodny ze sprawiedliwością
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik sprawiedliwy sprawiedliwa sprawiedliwe sprawiedliwi sprawiedliwe dopełniacz sprawiedliwego sprawiedliwej sprawiedliwego sprawiedliwych celownik sprawiedliwemu sprawiedliwej sprawiedliwemu sprawiedliwym biernik sprawiedliwego sprawiedliwy sprawiedliwą sprawiedliwe sprawiedliwych sprawiedliwe narzędnik sprawiedliwym sprawiedliwą sprawiedliwym sprawiedliwymi miejscownik sprawiedliwym sprawiedliwej sprawiedliwym sprawiedliwych wołacz sprawiedliwy sprawiedliwa sprawiedliwe sprawiedliwi sprawiedliwe
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) sprawiedliwy wyrok • sprawiedliwy werdykt • sprawiedliwa konkurencja • sprawiedliwa kara • sprawiedliwy handel
- synonimy:
- (1.1) uczciwy, prawy, mądry, obiektywny
- (1.2) słuszny
- antonimy:
- (1.1-2) niesprawiedliwy
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sprawiedliwość f
- przysł. sprawiedliwie
- związki frazeologiczne:
- spać snem sprawiedliwego
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: salomonowy wyrok
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fair; (1.2) fair
- dolnołużycki: (1.1) spšawny; (1.2) spšawny
- hiszpański: (1.1) justo; (1.2) justo
- niemiecki: (1.1) gerecht; (1.2) gerecht
- szwedzki: (1.2) rättvis
- wilamowski: (1.1) gyracht; (1.2) gyracht
- włoski: (1.1) giusto
- źródła: