sędzia

sędzia (język polski)

sędzia (1.1)

sędzia (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈsɛ̃ɲʥ̑a], AS: [sẽńʒ́a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna, który wydaje wyroki w sądzie; zob. zobacz też sędzia w Wikipedii

(1.2) sport. termin sportowy mężczyzna, który pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

(2.2) sport. termin sportowy kobieta, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sędzia	sędziowie
dopełniacz	sędziego	sędziów
celownik	sędziemu	sędziom
biernik	sędziego	sędziów
narzędnik	sędzią	sędziami
miejscownik	sędzi	sędziach
wołacz	sędzio	sędziowie

(2.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sędzia	sędzie
dopełniacz	sędzi	sędzi
celownik	sędzi	sędziom
biernik	sędzię	sędzie
narzędnik	sędzią	sędziami
miejscownik	sędzi	sędziach
wołacz	sędzio	sędzie

przykłady:

(1.1) Ten sędzia sądzi w sądzie rodzinnym od dwóch lat.

(1.2) Sędzia ukarał zawodnika za brutalny faul żółtą kartką.

(2.1) Otrzymałam od pani sędzi jasną odpowiedź: P. zeznała, że była w sekcie, ale już nie jest.

składnia:

kolokacje:

(1.1) sędzia sądu rejonowego / Sądu Najwyższego • sędzia śledczy

synonimy:

(1.2) arbiter

(2.1) sędzina

(2.2) sędzina

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sąd m rodzaj męski, sędziostwo nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy, sędzina f rodzaj żeński, osąd m rodzaj męski

czas. czasownik sądzić, zasądzić, sędziować

przym. przymiotnik sędziowski

związki frazeologiczne:

sędzia kalosz!

etymologia:

uwagi:

(1.1) często w relacjach z procesów używa się słowa „sąd” zamiast „sędzia”

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) judge; (1.2) referee
• arabski: (1.1) قاض, egip. arab. język arabski używany w Egipcie قاضي
• duński: (1.1) dommer w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) juĝisto
• francuski: (1.1) juge m rodzaj męski; (1.2) arbitre f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) juez m rodzaj męski & f rodzaj żeński; (1.2) árbitro m rodzaj męski
• litewski: (1.1-2) arbitras m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Richter m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) δικαστής m rodzaj męski; (1.2) διαιτητής m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) ; (1.2)
• rosyjski: (1.1-2) судья m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) domare w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1-2) bíró
• wilamowski: (1.1) rychter m rodzaj męski

źródła: