faul

faul (język polski)

wymowa:

IPA: [fawl], AS: [fau̯l], zjawiska fonetyczne: u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/)  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry, zob. zobacz też faul w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) On popełnił brzydki faul.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski foul

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) foul
• japoński: (1.1) ファウル

źródła:

faul (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) sport. termin sportowy faul

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

faul (język niemiecki)

wymowa:

wymowa austriacka

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zepsuty, zgniły

(1.2) leniwy

odmiana:

przykłady:

(1.1) In dem Zimmer roch es stark nach faulen Eiern. → W pokoju było mocno czuć zepsutymi jajami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.2) czas. czasownik faulenzen rzecz. rzeczownik Faulenzer

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

faul (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. termin sportowy faul

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski foul

uwagi:

źródła: