arbiter
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
arbiter (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) sędzia, osoba rozstrzygająca daną kwestię
- (1.2) sport. sędzia piłkarski
- (1.3) praw. rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. arbitraż m, arbitralność f
- przym. arbitrażowy, arbitralny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) arbiter
- arabski: (1.1) حكم
- francuski: (1.1) arbitre
- interlingua: (1.1) arbitro
- jidysz: (1.1) אַרביטער m (arbiter), שליש m (szolesz)
- litewski: (1.1) arbitras m; (1.2) arbitras m
- nowogrecki: (1.1) διαιτητής
- ukraiński: (1.2-3) арбітр m
- włoski: (1.1-3) arbitro m
- źródła:
arbiter (język angielski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: /ˈɑːbɪtə(r)/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) arbiter
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
arbiter (język łaciński) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) arbiter
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- arbiter elegantiarum
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Зоряна Куньч, Універсальний словник української мови, s. 9, Тернопіль, Навчальна книга – Богдан, 2005, ISBN 966-692-462-5.
