dziwny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
dziwny (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik dziwny dziwna dziwne dziwni dziwne dopełniacz dziwnego dziwnej dziwnego dziwnych celownik dziwnemu dziwnej dziwnemu dziwnym biernik dziwnego dziwny dziwną dziwne dziwnych dziwne narzędnik dziwnym dziwną dziwnym dziwnymi miejscownik dziwnym dziwnej dziwnym dziwnych wołacz dziwny dziwna dziwne dziwni dziwne stopień wyższy dziwniejszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik dziwniejszy dziwniejsza dziwniejsze dziwniejsi dziwniejsze dopełniacz dziwniejszego dziwniejszej dziwniejszego dziwniejszych celownik dziwniejszemu dziwniejszej dziwniejszemu dziwniejszym biernik dziwniejszego dziwniejszy dziwniejszą dziwniejsze dziwniejszych dziwniejsze narzędnik dziwniejszym dziwniejszą dziwniejszym dziwniejszymi miejscownik dziwniejszym dziwniejszej dziwniejszym dziwniejszych wołacz dziwniejszy dziwniejsza dziwniejsze dziwniejsi dziwniejsze stopień najwyższy najdziwniejszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najdziwniejszy najdziwniejsza najdziwniejsze najdziwniejsi najdziwniejsze dopełniacz najdziwniejszego najdziwniejszej najdziwniejszego najdziwniejszych celownik najdziwniejszemu najdziwniejszej najdziwniejszemu najdziwniejszym biernik najdziwniejszego najdziwniejszy najdziwniejszą najdziwniejsze najdziwniejszych najdziwniejsze narzędnik najdziwniejszym najdziwniejszą najdziwniejszym najdziwniejszymi miejscownik najdziwniejszym najdziwniejszej najdziwniejszym najdziwniejszych wołacz najdziwniejszy najdziwniejsza najdziwniejsze najdziwniejsi najdziwniejsze
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) normalny
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dziwactwo n, dziwność f, dziwak m, dziwaczka f, dziwadło n
- czas. dziwić, zadziwić, zdziwić, udziwniać, dziwaczyć, wydziwiać, zdziwaczeć, udziwnić, udziwniać
- przym. dziwaczny
- przysł. dziwnie, dziwacznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) strange, weird, bizarre
- arabski: (1.1) نادر ,غريب ,دخيل
- białoruski: (1.1) дзіўны, надзвычайны, чароўны, дзівосны
- bułgarski: (1.1) странен
- chorwacki: (1.1) čudan
- dolnołużycki: (1.1) źiwny
- duński: (1.1) mærkelig
- francuski: (1.1) étrange, bizarre
- górnołużycki: (1.1) dźiwny
- hiszpański: (1.1) extraño, raro
- interlingua: (1.1) peculiar
- japoński: (1.1) 不思議
- niemiecki: (1.1) seltsam, sonderbar, merkwürdig, bizarr
- nowogrecki: (1.1) παράξενος, σπάνιος
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) странный
- rumuński: (1.1) ciudat
- slovio: (1.1) stranju (странйу)
- szwedzki: (1.1) konstig, märklig, underlig, egendomlig, besynnerlig
- tatarski: (1.1) äkämät
- węgierski: (1.1) fura, furcsa
- włoski: (1.1) strano
- źródła:
