zdrajca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zdrajca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzdrajʦ̑a], AS[zdrai ̯ca]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, społeczność itp.
(1.2) ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości
(1.3) ktoś, kto oszukuje
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrada f , zdrajczyni f , zdradzanie n , zdradzenie n , zdradźca m.-os. 
przym.  zdradziecki
przysł.  zdradziecko
czas.  zdradzać ndk. , zdradzić dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol.  zdradźca < pol.  zdradzić[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 796.