kłamca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] kłamca (język polski)

wymowa:
IPA[ˈkwãmʦ̑a], AS[ku̯ãmca], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba płci męskiej, która kłamie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Po tym, jak po raz drugi przyłapano Józefa na łgarstwie, przylgnęła do niego opinia kłamcy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łgarz, kłamczuch
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  kłamać, okłamywać
rzecz.  kłamstwo, kłamstewko, kłamczuch, kłamczuszek, kłamczucha, kłamczuszka
przym.  kłamliwy
przysł.  kłamliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : kłamać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach