oszust
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] oszust (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oszust oszuści dopełniacz oszusta oszustów celownik oszustowi oszustom biernik oszusta oszustów narzędnik oszustem oszustami miejscownik oszuście oszustach wołacz oszuście oszuści
- przykłady:
- (1.1) Sprytny oszust sprzedał amerykańskiemu turyście Kolumnę Zygmunta.
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) uczciwy
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska oszustka
- rzecz. oszustwo
- przym. oszukańczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od oszukiwać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fraud, swindler, cheater, deceiver, cheat
- arabski: (1.1) دجال ,مختلق
- czeski: (1.1) podvodník m
- duński: (1.1) snyder m, bedrager m, svindler w
- esperanto: (1.1) trompanto, ĉarlatano
- górnołużycki: (1.1) jebak m
- interlingua: (1.1) deceptor, dupator, fraudator
- kazachski: (1.1) алаяқ, алдаушы, жалғаншы
- łaciński: (1.1) fraudator m
- niemiecki: (1.1) Betrüger m, Gauner m
- rosyjski: (1.1) мошенник m, жулик m, плут m, пройдоха m, обманщик m
- suahili: (1.1) mwongo
- szwedzki: (1.1) skojare w
- źródła:
