oszust

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

oszust (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɔʃust], AS[ošust] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto oszukuje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Sprytny oszust sprzedał amerykańskiemu turyście Kolumnę Zygmunta.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kuglarz, matacz, szalbierz, szarlatan; pot.  cygan, kanciarz, krętacz, macher, nabieracz, naciągacz, oszukaniec, szachraj; przest.  farmazon, przechera, wydrwigrosz[1]
antonimy:
(1.1) uczciwy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  oszustwo n , oszukiwanie n 
forma żeńska oszustka f 
przym.  oszukańczy
czas.  oszukiwać
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od oszukiwać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Lidia Wiśniakowska, Słownik synonimów PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-17382-1, s. 212