niewolnictwo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] niewolnictwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ], AS: [ńevolʹńictfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; zob. też niewolnictwo w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik niewolnictwo dopełniacz niewolnictwa celownik niewolnictwu biernik niewolnictwo narzędnik niewolnictwem miejscownik niewolnictwu wołacz niewolnictwo
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) feudalizm
- antonimy:
- (1.1) demokracja, totalitaryzm
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niewolnik m, niewolnica f, niewola f
- przym. niewolniczy
- czas. zniewalać, niewolić
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) slavery
- arabski: (1.1) عبودية
- azerski: (1.1) alçalma, yaltaqlıq
- duński: (1.1) slaveri n
- fiński: (1.1) orjuus
- francuski: (1.1) esclavage m
- hiszpański: (1.1) esclavitud f
- holenderski: (1.1) slavernij f
- islandzki: (1.1) þrældómur m
- niemiecki: (1.1) Sklaverei f
- norweski (bokmål): (1.1) slaveri n
- nowogrecki: (1.1) σκλαβιά f, δουλεία f
- szwedzki: (1.1) slaveri n
- włoski: (1.1) schiavismo m
- źródła:
