biedny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: biédny

[edytuj] biedny (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, któremu brakuje środków do życia

(1.2) ze współczuciem o kimś

odmiana: (1) biedn|y, ~a, ~e; st. wyższy stopień wyższy biedniejszy; st. najwyższy stopień najwyższy najbiedniejszy
przykłady:

(1.1) Proszę natychmiast wyjść, jest Pan za biedny, aby kupować w naszym sklepie!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) ubogi, niezamożny
antonimy: (1.1) bogaty, zamożny
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik bieda, biedak, biedactwo, biedota; przysł. przysłówek biednie
związki frazeologiczne: biednemu zawsze wiatr w oczy, biedny jak mysz kościelna
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → ubogi

• angielski: (1.2) poor
• białoruski (1.1-2) ведны
• dolnołużycki: (1.1) chudy; (1.2) bogi, wubogi
• duński: (1.2) stakkels
• esperanto: (1.1) povra
• francuski: (1.1-2) pauvre
• górnołużycki: (1.1) chudy; (1.2) wbohi
• grecki: (1.1-2) φτωχός; (1.2) καημένος
• hiszpański: (1.1-2) pobre
• niemiecki: (1.2) arm
• norweski (bokmål): (1.2) stakkars
• rosyjski: (1.1) бедный
• wilamowski: (1.1) öem