Londyn

Londyn (język polski)

Londyn (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈlɔ̃ndɨ̃n], AS: [lõndỹn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia stolica Wielkiej Brytanii; zob. zobacz też Londyn w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Londyn
dopełniacz	Londynu
celownik	Londynowi
biernik	Londyn
narzędnik	Londynem
miejscownik	Londynie
wołacz	Londynie

przykłady:

(1.1) Moja dziewczyna była w Londynie dwa lata temu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / mieszkać w Londynie • jechać do / z Londynu

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik londyńczyk m rodzaj męski, londynka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik londyński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski London

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) London
• arabski: (1.1) لندن
• białoruski: (1.1) Лондан m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) London m rodzaj męski
• czeski: (1.1) Londýn
• duński: (1.1) London n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) Londres
• hawajski: (1.1) Lākana, Lalana
• hiszpański: (1.1) Londres
• holenderski: (1.1) Londen
• interlingua: (1.1) London
• islandzki: (1.1) Lundúnir f rodzaj żeński lm liczba mnoga
• japoński: (1.1) ロンドン
• jidysz: (1.1) לאָנדאָן
• koreański: (1.1) 런던
• łaciński: (1.1) Londinium n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) London
• nowogrecki: (1.1) Λονδίνο n rodzaj nijaki, Λόντρα f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) Լոնդոն
• portugalski: (1.1) Londres
• słowacki: (1.1) Londýn
• szwedzki: (1.1) London
• włoski: (1.1) Londra

źródła: