language
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
language (język angielski) [edytuj]
- wymowa:
- enPR: lăngʹgwĭj, IPA: /ˈlæŋɡwɪʤ/, SAMPA: /"l{NgwIdZ/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) język (konkretny system komunikacji)
- (1.2) język, wysławianie się, styl (mowy), forma językowa, także: przekleństwa, ordynarne wyrażenia
- (1.3) język, system symboli, wymowa, kod
rzeczownik niepoliczalny
- (2.1) mowa (ogólnie jako sposób komunikacji ludzi)
- przykłady:
- (1.1) Recently, an increasing interest in learning Slavic languages can be observed. → Ostatnio można zaobserwować wzrastające zainteresowanie nauką języków słowiańskich.
- (1.2) Helen has begun to use strong language since she met that strange guy from the suburbs. → Helena zaczęła używać wulgarnego języka od kiedy spotkała tego dziwnego faceta z przedmieścia.
- (1.3) You have to notice a secret language of ballet to appreciate its beauty. → Musisz zauważyć tajny język baletu, by docenić jego piękno.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) language laboratory • language school • language skills • common language • native language • foreign language • natural language • first language • second language • extinct language • to speak a language • to use a language • cyberlanguage
- (1.2) formal language • bad language • crude language • foul language • ordinary language • plain language • strong language • spoken language • written language • to mind/watch somebody's language • profane language
- (1.3) the language of mathematics/dance/genes • programming language • scripting language • computer language • body language • sign language • finger language • constructed language
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- speak the same language
- uwagi:
- źródła:
