begin

begin (język angielski)

wymowa:

IPA: /bɪˈɡɪn/ lub /bəˈgɪn/

wymowa amerykańska

wymowa brytyjska

znaczenia:

czasownik

(1.1) zaczynać

odmiana:

(1.1) begin, began, begun; he begins; be beginning

przykłady:

(1.1) Helen has begun to use strong language since she met that strange guy from the suburbs. → Helena zaczęła używać wulgarnego języka od kiedy spotkała tego dziwnego faceta z przedmieścia.

(1.1) We were about to leave when the snow began. → Mieliśmy właśnie wyjść, kiedy zaczął padać śnieg.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik beginner, beginning

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.ang. staroangielski beginnan

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język angielski - Czasowniki nieregularne

źródła:

begin (język holenderski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) początek

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: