kurtka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kurtka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rodzaj okrycia wierzchniego; zob. też kurtka w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp kurt|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Czterech panów i jedna dama jeździli, koń za koniem, wzdłuż ścian maneżu; na środku stał dyrektor zakładu, mężczyzna z miną wojskową, w granatowej kurtce, białych obcisłych spodniach i wysokich butach z ostrogami. (B. Prus: Lalka/Tom I/Rozdział XII)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania tłumaczenia:
