kurtka

kurtka (język polski)

kurtka (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkurtka], AS: [kurtka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj okrycia wierzchniego; zob. zobacz też kurtka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kurtka	kurtki
dopełniacz	kurtki	kurtek
celownik	kurtce	kurtkom
biernik	kurtkę	kurtki
narzędnik	kurtką	kurtkami
miejscownik	kurtce	kurtkach
wołacz	kurtko	kurtki

przykłady:

(1.1) Czterech panów i jedna dama jeździli, koń za koniem, wzdłuż ścian maneżu; na środku stał dyrektor zakładu, mężczyzna z miną wojskową, w granatowej kurtce, białych obcisłych spodniach i wysokich butach z ostrogami. (B. Prus: Lalka/Tom I/Rozdział XII)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kurta f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) jacket, coat
• arabski: (1.1) سترة f rodzaj żeński, ‎جاكيت
• hiszpański: (1.1) cazadora f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) jakki m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Jacke f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) μπουφάν n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) , kurtka z kapturem:
• rosyjski: (1.1) куртка
• szwedzki: (1.1) jacka w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) jaok

źródła: