kurta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kurta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkurta], AS[kurta] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub.  kurtka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kurtka f 
związki frazeologiczne:
(1.1) skroić komuś kurtę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień, zobacz listę tłumaczeń w haśle: kurtka
źródła:
  1. Stefan Żeromski: Echa leśne

kurta (ido)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krótki
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kurta (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krótki, zwięzły
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: