gryf
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gryf (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mityczny stwór o ciele lwa, oraz ze szponami i głową orła; zob. też gryf w Wikipedii
- (1.2) muz. część instrumentu strunowego; zob. też gryf (chordofony) w Wikipedii
- (1.3) metalowy pręt, który wraz z nakładanym nań obciążeniem służy do ćwiczeń fizycznych
- odmiana:
- (1.1) lp gryf, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
- (1.2) lp gryf, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm jak (1.1)
- przykłady:
- (1.1) Gryf występuje na wielu herbach Pomorza.
- (1.2) Posiadający zazwyczaj owalny kształt gryf zaopatrzony jest w biegnący pod podstrunicą metalowy pręt. (z Wikipedii)
- (1.3) Kupiłem sobie piękny, nowy gryf.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) używana jest także forma gryfon
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) griffin
- arabski: (1.1) فتخاء
- bułgarski: (1.1) грифон
- chorwacki: (1.1) grifon m
- duński: (1.1) grif w
- fiński: (1.1) aarnikotka
- francuski: (1.1) griffon
- hebrajski: (1.1) גריפון
- hiszpański: (1.1) grifo m
- holenderski: (1.1) griffioen
- japoński: (1.1) グリフォン
- kataloński: (1.1) grifó
- koreański: (1.1) 그리핀
- litewski: (1.1) grifas
- łaciński: (1.1) gryps m, gryphus m, grypus m
- niemiecki: (1.1) Greif m, (1.2) Griffbrett n
- norweski (bokmål): (1.1) griff
- perski: (1.1) شيردال
- portugalski: (1.1) grifo
- rosyjski: (1.1) грифон m, (1.1-2) гриф m
- starogrecki: (1.1) γρύψ (gryps)
- szwedzki: (1.1) grip
- tajski: (1.) กริฟฟิน, กริฟฟอน
- tamilski: (1.1) கிறிப்பன்
- włoski: (1.1) grifone
- źródła:
