fi

fi (język polski)

Φ φ

wielka i mała litera fi (1.1)

wymowa:

IPA: [fʲi], AS: [fʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ; zob. zobacz też fi w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie techn. technika średnica jakiegoś przedmiotu

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Lierą fi oznaczamy potencjał elektryczny.

(1.2) W łazience położyliśmy rurki fi 20.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) phi

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) phi
• arabski: (1.1) في
• duński: (1.1) phi n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) phi m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) fi f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) φι n rodzaj nijaki
• starogrecki: (1.1) φῖ n rodzaj nijaki

źródła:

fi (język maltański)

wymowa:

znaczenia:

przysłówek

(1.1) w środku, wewnątrz

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fi (język rumuński)

wymowa:

znaczenia:

czasownik

(1.1) być, istnieć

(1.2) czasownik posiłkowy, służący do tworzenia czasów złożonych

odmiana:

przykłady:

(1.1) Polonia este o ţară din Europa Centrală. → Polska jest krajem w Europie Środkowej.

(1.1) Eu sunt în Republica Moldova. → Ja jestem w Republice Mołdawii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: