alfabet

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] alfabet (język polski)

alfabet (1.1)


wymowa: posłuchaj lm  posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku

odmiana: (1.1) lp  alfabe|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm  ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:

(1.1) Literasznajduje się w alfabecie.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~t łaciński
synonimy: (1.1) abecadło
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  analfabeta, analfabetka, analfabetyzm; przym.  alfabetyczny
związki frazeologiczne:
etymologia: gr.  αλφάβητος (alphábetos) → łac.  alphabetum
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] alfabet (język duński)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) alfabet

odmiana: et alfabet, alfabetet, alfabeter, alfabeterne
przykłady:

(1.1) Serbisk og kroatisk skrives med to forskellige alfabeter.Serbski i chorwacki zapisuje się za pomocą dwóch różnych alfabetów.

składnia:
kolokacje: (1.1) det latinske ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  alfabetisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] alfabet (język norweski (bokmål))


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) alfabet

odmiana: (1.1) et alfabet, alfabetet, alfabeter, alfabetene lub et alfabet, alfabetet, alfabet, alfabeta
przykłady:

(1.1) Det norske alfabetet består av tjueni bokstaver.Alfabet norweski składa się z dwudziestu dziewięciu liter.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  alfabetisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: