beta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] beta (język polski)
wymowa: IPA: [ˈbɛta]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp bet|a, ~y, becie, ~ę, ~ą, becie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Nauczyciel oznaczył kąt betą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. alfabet
związki frazeologiczne: (1.1) promieniowanie beta
etymologia: (1.1) gr. βῆτα (bḗta)
uwagi: tłumaczenia:
- duński: (1.1) beta
[edytuj] beta (język szwedzki)
wymowa:
znaczenia:
czasownik
- (1.1) paść (się)
- (1.2) kruszyć
- (1.3) bejcować (o skórze)
- (1.4) chem. trawić
- (1.5) ryb. nadziać, nawlec (przynętę)
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (2.1) kęs, kąsek
- (2.2) bejcowanie (o skórze)
- (2.3) bot. burak ćwikłowy
odmiana: (1) att beta, betar, betade, betat, beta!; (2) en beta, betan, betor, betorna przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (2.3) foderbeta
synonimy: (1.1) valla
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
