beta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] beta (język polski)

wymowa: IPA: [ˈbɛta]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β; zob. zobacz też beta w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza bet|a, ~y, becie, ~ę, ~ą, becie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Nauczyciel oznaczył kąt betą.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik alfabet
związki frazeologiczne: (1.1) promieniowanie beta
etymologia: (1.1) gr. [[]] ( )
uwagi:
tłumaczenia:

• duński: (1.1) beta